inloggen

Een bescheiden uiting van liefde

alleen mijn huid is te vertrouwen
als grens voor de liefde
bereikbaar door de ether
hoorbaar voor de sjamaan
het ritueel presenteert zich
als enige waarheid
herhaling vervult de belofte van iets nieuws
hoog in de toren
de uitkijkpost
wachtend op de duif met een papiertje aan zijn poot
angstzweet en koppijn als trouw gezelschap
kleine woordjes die de ziel beroeren
storm op de woordenzee
golven van duiding spatten uiteen
angst voor het leven woelt in de onderbuik van de walvis
bescheiden begeeft zij zich naar de kril
en vormt een krop
brandend van verlangen

Vergelijkbare gedichten