inloggen

Klinkende klanken

Klanken gaan en klanken staan,
tot dat ze langzaamaan vergaan.
al dat blijft is stil en leeg,
zonder de draad die het geheel reeg.
Al dat men blijft voelen is het leed,
totdat men je stilletjes vergeet.

Achtergrond informatie

Nare realiteit in de wereld van het heden

Vergelijkbare gedichten