inloggen

Overlijden van lieve oma

Dag oma,
Met tranen in mijn ogen,
Zeg ik u vaarwel.
Voor de allerlaatste keer,
Het ging allemaal zo snel.
Ik zal u moeten missen,
En zonder u verder gaan,
U heeft me veel geleerd oma,
Met tranen in mijn ogen,
Sta ik hier vandaag.
Ik kan het gewoon niet geloven,
Dat u weg bent,
Het voelt heel raar.
Toch zal ik moeten wennen,
Zonder u te leven.
U heeft veel pijn gehad,
Het is beter voor u.
Maar toch sta ik hier met tranen in mijn ogen.

Elke dag zie ik u nog,
In de allerkleinste dingen.
In de wolken die voorbij gaan,
In de zon die schijnt.
In de sterren die ís avonds schitteren,
Al die dingen doen me denken aan u.

Ik zou zo graag uw handen nog eens willen voelen,
U even vast houden heel dicht tegen me aan,
Of even naar u kijken,
Terwijl u naast me staat.
Ik zal u nooit meer vergeten,
U bent een deel van me leven geworden.
Ik zal altijd aan u blijven denken.
Aan de dingen die we vroeger deden,
Even snel een kusje of een knuffel.

Altijd sinterklaas bij u gevierd,
En op zondag even gezellig langskomen.
Die tijden vergeet ik nooit meer,
Dat blijven altijd mooie herinneringen.
U heeft een heel speciaal plekje in m'n hart,
En daar zal nooit iemand anders komen.

Oma, u was de sterkste vrouw die ik heb gekend,
Daarom vraag ik me nog altijd af, waarkom kanker?
Toen ik u daar zag liggen,
Deed het me pijn,
Omdat ik niet meer bij u kan zijn.

Oma,
Ooit zie ik u weer,
Ook al duurt het nog zo lang,
Ooit zijn we weer samen,

Vergelijkbare gedichten