inloggen

Verdrietig

Voel mij zo somber,en toch ik weet niet echt waarom,
Klein, niks waard, lelijk en zonder jou ontzettend nietig,
Klinkt een beetje vaag en ook een beetje krom,
Maar dat jij er niet meer bent, is vreemd en maakt mij zo verdrietig,

Was je dochter je kleine meid, als is dat lang geleden,
Het kwam over mij heen een naar gevoel kan het niet omschrijven,
Ja er was een tijd dat we heel veel samen deden,
Je kon niet meer, echt niet langer blijven,

Je was uitgeleefd, opgebrand, was je zelf niet meer,
Blijf het raar vinden, mijn leven blijft toch heel onwerkelijk,
Hoe ik naast je zat en je vast hield, vergeet ik niet meer,
Zo veel invloed had je toch op mij, heel opmerkelijk,

Als ik terug denk aan alle jaren, die zo snel wegvlogen,
Kan ik het toch raar vinden, dat ik je nooit meer echt zal zien en aanraken,
Voel ik mij verdrietig en soms gewoon leeg gezogen,
Maar weet zeker dat opa, je vader over je zal waken,

Dag apart moedertje van ons, xxx

Vergelijkbare gedichten