inloggen

VERLOREN.

Verloren is die mooie tijd
Waarin we alles deelden
En tot mijn grote verdriet en spijt
De tranen die ons samen heelden
Alles, alles was bespreekbaar met elkaar
Daarin mis ik je ook zo zeer
Je spontaniteit, je vriendschap elk gebaar
Je lach, je traan, onze..en zoveel dingen meer
Ik kan ze nooit meer zó met iemand meemaken
Ze bleven ook zo onder ons

t' Waren echt onze zielen zaken
een nog niet uitgewrongen als een spons
Omdat de tranen blijven vloeien
Geen dag gaat er voorbij
Soms kan mij nog niks meer boeien
Je zit nog veel te diep in mij
En als ik s'avonds een kaarsje ga branden
Dan denk en voel ik je om mij heen
Dan vallen de tranen in mijn lege handen
En voel ik mij zo ontzettend alleen
Maar nu ik je voor altijd en nimmer meer zal spreken
Kan niemand op aarde onze vriendschap verbreken..

In memoriam voor mijn plotseling overleden vriendin.

Trudy Vis.

Achtergrond informatie

Verlies van mijn grootste vriendin Eefje.

Reacties

  • schizofréénzaam schreef op maandag 23 juli 2012
    Gecondoleerd, Trudy. Zulke mooie gedichten komen rechtstreeks uit het hart.

Vergelijkbare gedichten