inloggen

De kraaien

Hij richtte al kraaien af van sinds hij leerde
lezen en schrijven in Transsylvanië.
Sinds hij veroordeeld was tot een onrechtvaardige straf
voor een moord, die hij niet gepleegd had,
had hij Dragana naar het venstertje van zijn cel gelokt en hij had haar wil
gebroken met broodkruimels en met zijn zoetste stem.
Nu stuurde hij haar heen en weer van het venster
van zijn cel naar de gevangenismuur.
Soms bracht zij hem zilverpapier mee en eenmaal een gouden oorbel.
En ’s avonds vloog zij met heel haar aanhang
in het rood van de zonsondergang naar de kruin van de kale beuk.
Daar werd gekwetterd over de nakende genocide op de mensheid
en over de installatie van de kraaienrepubliek.

Vergelijkbare gedichten