inloggen

De Lena

Na vier pogingen bleek dat het met de tractor niet zou lukken, want
de wielen kregen geen grip op de kasseien, waar een laagje klei op lag.
De Baas besliste dan maar om de Lena in te spannen.
Een kwartier lang sleurde de Lena aan de oplegger met bieten,
die in de gracht zat. Pas toen kwam er beweging in.
Met haar laatste stukje kracht sleurde zij het gevaarte er uit.
Dan, terwijl alle boeren applaudisseerden, kreeg zij een hartinfarct.
“Afmaken,” zei de paardendokter, maar de Baas wilde dat niet.
De Lena ging op rust.
Zij werd op stal gezet en kreeg een kleine terrier,
die de ratten moest vangen, want daar had zij schrik van.
In de winter kreeg zij het beste hooi.
‘s Morgens en ’s middags deed zij gedurende de rest van het jaar
een wandeling in de boomgaard,
meestal in het gezelschap van de kleinzoon van de Baas.
En ’s nachts droomde zij van de witte eenhoorn.