inloggen

De café- madame

Altijd weer...

De stinkende walm van het bier,
en de brandende peuken in de asbak.
De plakkerige vloer,
en het zatte gemompel op de koer...

Ze geeft toch steeds al wat ze heeft
Aan elke man die per ongeluk hier is afgedwaald
Als hij maar op tijd een rondje geeft
En hij alles maar netjes betaald

Ze danst, ze lacht en drinkt wat mee
Een kus, een knuffel het is oké
Het café zit vol, het is nog vroeg
Drinken doen ze nog genoeg

Een lach ,een mop hij is wat schuin,
Een hand op haar heup, van nicotine bruin
Een hand, een vinger met een ring
Maar hij vindt haar wel een lekker ding

De sfeer, op zich min of meer een wonder
Dit is werken, slecht betaald, maar ze kan niet zonder
Niet zonder het gebabbel en geklets
Niet zonder het gezwans en gezwets

In het dorp wordt over haar gepraat
Ze begeeft zich overdag nooit op straat
Natuurlijk praten ze over haar geen goed
Zij weet toch immers wat hun echtgenoot allemaal doet

Maar ze blijft een café-madame in hart en nieren
verkoopt al jaren alle soorten bieren
Dit is voor altijd haar lust en haar leven
Hier zal ze haar ziel voor geven

Proost!

Vergelijkbare gedichten