inloggen

Sterker door mijn verdriet

In mijn leven is het heel vaak fout gegaan,
Dat is eigenlijk bij mijn geboorte al begonnen.
Mijn moeder had toen liever afstand van mij gedaan,
Maar uiteindelijk had mijn babyhart gewonnen.
De jaren van peuter en kleuter gingen voorbij,
Echt veel zou ik daar niet meer van weten.
Dan de jaren van tiener en puber aan mijn zij,
Ik zou wensen, dat ik ook deze kon vergeten.
Later en wat ouder maar van binnen nog steeds leeg,
Zag ik de maatschappij als een gevaar.
Nu, maar ook zeker toen, was het geen liefde wat ik kreeg,
Maar stonden onmacht, pijn en verdriet voor mij klaar.
Relatie, huwelijk, vrienden, alles ging verloren,
Mijn huis en baan en kinderen was ik kwijt.
Niemand nam de moeite om mijn verdriet te horen,
Van al die pogingen die ik deed heb ik spijt.
Nu 48 jaar later en op een kamertje alleen,
Zit ik na te denken over alles wat gebeurd is.
Nee niet zielig, maar ook geen warmte om mij heen,
En dat is nou juist net wat ik zo mis.
Toch kan ik zeggen dat ik sterker ben dan ik denk,
Want ik besta en leef nog steeds op deze aard.
Dit moment van dichten is sinds kort wat ik mij schenk,
En daarin ben ik zeker de moeite waard.

Achtergrond informatie

Mijn leven in het kort zonder zware details. En met en duidelijk einde van waarde voor mijzelf.

Vergelijkbare gedichten