inloggen

ZEEMANSVROUWEN

Ik hoor sirenes in de verre verte en de riemen
piepen in de dollen vlakbij, de golven rollen
tegen de rafels van mijn broek,
vol modder en zeewier en besmeurd
met schubben, vissenvel en bloed.

Een hoge golf kwakt me op de kademuur,
En zie een groepje hunkerende zeemansvrouwen
die met hun blik naar zee gericht, turend,
wachten op hun zeeman, maar ze neuken
die avond even met mij, dampend van lust.

Als dan een schip opdoemt door de flarden mist
laten ze me liggen in de regen,
de vrouwen, met de haren vol met schubben,
turen door de flarden mist en nevel, beneden
nat en vochtig roepen ze naar hun man.

Ik hou me vast aan rollend water op de kade,
hoor de lachende vrouwenstemmen, schreeuw
naar ze zonder stem en zie hen hitsig,
na weken van wachten, verdwijnen met hun man
op zoek naar het eerste de beste mosselbed.

Achtergrond informatie

erotiek eenzaamheid