inloggen

Brieven aan mij

Verworpen brieven in een huis van steen,
vallen meters uit de lucht,
om vervolgens neer te komen op een bed van leem,
opgepropte stukjes hebzucht.

Ik wil ze vangen die brieven, maar het lukt me niet,
keer op keer probeer ik het,
het lijkt wel alsof niet ik, maar iemand anders hier van geniet,
een schim achter mijn hoofd, op mijn portret.

Stiekem druk ik het weg, die gedachtes,
ongecontroleerde systemen werken niet zo goed,
het systeem leidt onder een epidemie van stress,
en mijn spijt die is er in overvloed.

Waarom moet ik deze brieven vangen,
die onregelmatig steeds sneller uit de lucht vallen,
het stenen huis, maar nu met meerdere zijgangen,
ik blijf ze maar vangen, er is geen ontkomen aan,
ik weet toch dat ik blijf, hier blijf staan.

Vergelijkbare gedichten