inloggen

De vergadering

De vergadering behoort weer tot het verleden
En ik geef u hierbij even een verslag.
Onze raad behoorde tot de eersten
Dus we zaten waar je alles heel goed zag
Eerst Marie en toen Hermien en toen ikke
En toen Willem die zat op het end de mevrouw die alles zou gaan
Leiden sprak: “wat fijn dat u op tijd aanwezig bent”.

Op mijn schoot hield ik een witte enveloppe
Met erop een pen geklemd.
Die was van mij
De presentielijst waarop moest worden getekend
Kwam uitnodigend de aanwezigen voorbij
Eerst Marieke en toen Hermien en die rukte
Resoluut mijn mooie pen uit mijn hand
Omdat zij nu een maal aan de beurt was
Daarop stopte zij hem schielijk in haar tas.

Toen kon ik natuurlijk niet meer schrijven
Maar Willem die alles had gezien
Fluisterde: ‘’Bijl, ik zal voor jou en mij wel tekenen’’.
Daarop pakte hij de lijst aan van Hermien
Ik dacht laat ze nu die pen maar even houden,
Strakjes geeft ze hem berouwvol wel weerom
Maar je kunt niet altijd op een mens vertrouwen
En dat deed ik, volgens Maxima een beetje dom

De vergadering is ordelijk gebleven
En zij eindigt met een leerzaam resultaat
Ik vraag: ’’Mien, wil je nou mijn pen weer geven?’’
Maar ze zei: ’’nei’’ en wat ze zei, dat zei ze kwaad.
Hoor eens Bijl, als jij met ons vergadert
Zorg je dat pen en papier aanwezig zijn.
Denk maar niet dat je de kluit belazert
Deze krijg je niet, want deze is van mij.

Een dag later ga ik zitten schrijven
Met een pen die het af en toe niet doet.
Een lief meisje brengt mij een pakketje
Waarvoor ik voor ontvangst natuurlijk tekenen moest
Zij geeft mij haar pen en oh wat schrijft die lekker
Ik zeg: ‘’meid, zullen we samen eens ruilen gaan
Jij geeft mij jou pen en ik geef jou de mijne
En dat heeft zij in haar onschuld toen gedaan.

En nu waarde leden de moraal van het verslag
Hoevelen het deden als moeder het niet zag
In dit geval was het Willem die het zag van Hermien
Jazeker, echt waar hij heeft het gezien
Maar kijk nou naar Bijl wat die heeft gedaan
Die sprak sluw het postmeisje aan
De een maalt niet om wat men ervan vindt
De ander verleidt een onschuldig kind.


Margriet

Vergelijkbare gedichten