inloggen

Mijn grootste vijand

Ik wil me stoer opstellen
Onbreekbaar, onbereikbaar
Koud, kil en hard
Ik wil bij de jongens horen
Maar ook weer bij de meisjes
De beste zijn, overal, altijd, bij alles
Het lukt me wel, min of meer
Mijn enige zwakke plek, mijn grootste vijand is echter
Mezelf

Het breekt, steekt, doodt me
Laat me langzaam doodbloeden
Ik houd het binnen
Maar ooit, eens, plotseling en onverwachts, komt het naar buiten
Ik zal verliezen
Geslagen, steunend, kreunend,
Vernederd, verstoten en uitgelachen
Zal ik me omdraaien
en mijn hete, zoute tranen proberen binnen te houden
wegrennen,

Zo snel en ver weg mogelijk
Ver weg, van het getreiter en de vernedering door mijzelf
Ver weg, van waar ik was
Ver weg, van iedereen en alles
Naar mijn eigen, stille plekje
Naar mijn eigen, knusse, donkere hokje
Naar mijn eigen, onwerkelijke wereld
In mijn hoofd

Achtergrond informatie

Ik heb Asperger. Dat is een syndroom. Het is niks ernstigs, maar daardoor vat ik andere dingen heel anders op dan 'normale' mensen. Ken je de film 'Divergent'? Ik ben dus een soort Tris. Ik denk anders, doe anders. Zo is het voor mij heel moeilijk om een gesprek te voeren met iemand, iets wat voor een 'normaal' mens de gewoonste zaak van de wereld is. Er was een tijd dat het heel slecht met me ging. Dat was op de basisschool. Toen ging ik naar de middelbare. Het ging beter, maar nog steeds slecht. En nu gaat het steeds beter!

Vergelijkbare gedichten