inloggen

BANANEN IN DE KOEKTROMMEL

Binnenkomend zag ik haar aan
Vanuit de deuropening rook ik haar bestaan
Misselijkmakend was haar lucht
Geen ademhaling die 't overbrugt
Een raam openend laat mij weer denken
Wat kunnen wij elkaar nog schenken
't Is een gevecht tegen ons geweten
Alleen de gedachte al laat me weer zweten
Ik kan niet meer, want wat ik hier ziet
Doet mij onnoemelijk veel verdriet
"Moeder", heeft U ooit weleens gedacht
Dat dit mijn liefde is en niet uit macht
Bananen in de koektrommel..ik krijg de schuld
Op en leeg is mijn geduld
ZE maken U wijs dat ik 1 gulden heb gegeven
Want uw geld sparen is mijn "doelbewust streven",
Maar ik kan niet meer, ze doen me zoveel pijn
Ik laat het maar los.......dan kunnen ze met gestolen geld gelukkig zijn.

Je zoon.

Achtergrond informatie

Kinderen die een demente moeder van alles wijsmaken en van de zoon die erg goed voor zijn moeder zorgde, hun fouten op zijn schoot gooiden. Moeder had het toch niet meer door. Verdrietig als je laatste momenten zo worden verscheurd. Mam zo heb ik dit allemaal beleefd.

Vergelijkbare gedichten