inloggen

De puzzel van het leven

Ik ben er altijd voor beducht
in een kringloop van gedachten
mijn geest te willen persen
uit de kracht van mijn gebalde vuist.

En verwonderlijk, opmerkelijk dan toch,
bloeit alles open als een rode klaproos,
broos, maar in haar kostbaar ornaat,
vooral toonbaar in schitterend groepsverband.

Ga niet meteen denken
dat ik de natuur misken,
tegelijk mooi, wreed en meedogenloos.

Het leven is de uitvalsbasis,
het niets is de kern van het onbekende.

Laat mij best verdwijnen
in het universum waar ik ooit uit ben ontstaan.

Ik heb geen religie als alibi
voor een geloof in allerhande Goden,
gecreeërd door mensen, macht en culturen.

Het hiernamaals is een niet te vatten einde
voorbij de stoet van alle planeten.

De drijfveer in de puzzel van het leven
is de zoektocht naar het enige ontbrekend stuk.

Achtergrond informatie

zoektocht naar de zin van het leven

Vergelijkbare gedichten