inloggen

Het lieve schroefje

Met enkele vriendinnen in een doorzichtig pakje
hang ik trots te wezen aan een metalen takje
ik zie meermaals speurende ogen tegenover mij
ze verschijnen in een lange, lange rij
ze zoeken uit of ik wel voldoe
of ik met mijn kop het juiste doe
ik word soms duizelig van het geschud
als ik op en af het haakje wordt gerukt
maar plots is er iemand tevree
hij neemt me in zijn mandje mee
op de werf worden we uitgepakt
verdeeld en soms weer ingepakt
het hoogtij van ons leven is aangebroken
we worden nu echt aangesproken
maar denk niet dat het altijd feest zal zijn
soms zit in het leven wat venijn
we worden zachtjes in de hand genomen
om dan met juistheid op een kruis te komen
een hamer vertrekt met ferme kracht
en raakt mijn hoofd, wat had je gedacht
een krachtige tik op onze kop
soms twee of drie, 't doet pijn bij god
nu 't draaiend oergeweld
dit drijft ons diep in het veld
soms schuiven ze uit mijn spleetje
en krassen mijn kop een beetje
een nieuwe draai wordt voorbereid
die ons nog dieper begeleidt
in harde of zachte ondergrond
draaiend als een superkont
mijn kop wordt zelfs heel laag gebracht
weg gedrukt, niet al te zacht
en na het kreunen van de pijn
zit alles stevig en op lijn
nu moet ik van geen schrik meer beven
ik zit geschroefd voor heel mijn leven

Vergelijkbare gedichten