inloggen

1 toen geleden

de kinderen zijn niet meer thuis
ze zijn weer met hun vader mee
hun stemmetjes galmen nog in huis
er staan nog bekers van hun thee
eenzaam en onrustig loop ik heen en weer
ik weet niet wat ik moet gaan doen
het doet ook telkens zo ontzettend zeer
en met weemoed denk ik terug aan toen
toen... 1 toen geleden was alles gewoon nog goed
intussen liters en liters tranen later
vraag ik me af waarom jij me pijn doet
waarom jij me duwt richting die krater
ben ik echt in jouw ogen niet meer van waarde?
waarom?... vraag ik me af telkens weer
waarom?... leef ik op deze aarde???
het leven heeft geen waarde meer,
het doet me gewoon teveel zeer

Vergelijkbare gedichten