inloggen

Bert Beukenman

Op een heel klein kronkelpaadje,
Waar je beukenbomen vond,
Stapte Bert, het beukenventje
En vrolijk keek hij in het rond

Hij zag niet het kleine gaatje…..
En dus viel hij op zijn kont.
Met zijn houten beukenbeentjes
Lag hij spartelend op de grond.
Bertje telde boos tot tien
En wat houterig stond hij op.
Niemand had zijn val gezien.
Snel verdween hij in galop.

In zijn warme beukenhuis
Zat hij hijgend op zijn bed.
Gelukkig was hij nu fijn thuis
En heeft toen lekker thee gezet

Vergelijkbare gedichten