inloggen

De plassen

Loop maar door de plassen,
leef je maar eens uit.
Jouw dag moet nog beginnen,
het is veel te saai daarbinnen.
Kind van mij,
wat ben je vol van het leven.
Het leven dat wij je hebben gegeven.
Je wilt alles zo graag ontdekken,
we hoeven je 's morgens nooit te wekken.
Lang voor het tijd is om op te staan,
laat jij je wekkertje al afgaan.
En kom ik dan naar je kijken,
lig je al te lachen en te kraaien,
en je in alle bochten te draaien.
Lief, klein, druk, kereltje,
wat zijn we blij met jou...
Maar zo uitgeput,
we kunnen je niet volgen,
dus loop ik hier nu zonder fut.
En loop jij maar even door de plassen.
Ik zal je straks wel weer wassen.
Leef je maar even uit.
Ik ga,(maar pas)...
als jij slaapt,
ook wel onderuit.

Vergelijkbare gedichten