inloggen

De witte wieven uit de kolonie

Als nevel
en mistbanken
zich over de kolonie verspreiden
komen zij daar tevoorschijn;
de witte wieven, schimmen van `t veen!
Zij horen hier en houden alleen van het donker.
Geheimzinnigheid om hen heen!

De witte wieven
zigzaggend gaan zij hun weg.
IJle klanken en kreten
je kunt ze liever vermijden
deze feeksen uit de veengronden.
Zij gaan op pad, als een stelletje geestesdieven.

Blijf binnen als mistbanken zich weer vormen
want als de maan niet zichtbaar is
en buiten de spinnendraden zich weer rafelen
dan komen zij weer met triomf;
de witte wieven!

Als duivelse spionnen
zo gaan zij te keer.
Mist en nevel
gillend slaan zij hun slag.
Want staan ze plotseling voor jouw ogen
dan is het kwaad al geschied!
Deze witte wieven, zij kennen geen mededogen
voor eeuwig word je meegezogen!

Naar het veen!
Als bondgenoot van hen, bij mist en nevel
leven als één van de witte wieven!

Achtergrond informatie

Het gaat over spoken die bij mist tevoorschijn komen.

Vergelijkbare gedichten