inloggen

Oostende

Oostende is op zijn best bij westenwind
zo schijnbaar tegenstrijdig als de paradox van het leven.

Als de pannen, door water omringd, schitteren bij laagtij
valt de zee in haar meest ontspannen plooi.

Zand en golven als bondgenoten,
zon en zee als een twee eiige tweeling.

Ik herken de glorie van de zonsondergang
als de spiegel van ingetogen kracht;

Op het moment dat alle golfbrekers
de rust hervinden van hun dagelijks verweer.

Achtergrond informatie

de charme van de zee

Vergelijkbare gedichten