inloggen

Nu jij er niet bent

Nu jij er niet bent

Hoe kan het zijn dat jouw afwezigheid
zo voelbaar dringend nestelt in mijn lijf?
Zo duwt in de kelder van mijn zijn?
Mijn buik vervormt en wringen laat?
Haar weg zoekt in de kleine holte van mijn maag?

Hoe kan het dat jouw afwezigheid
zo’n ruimte inneemt in mijn dag?
Haar meezeulend van kamer naar kamer,
metgezel op de bank, de boventoon in mijn gemoed.
Mijn verbazing sterk omdat ik haar slechts zo kort ken.

Slechts 1 week ken ik jouw afwezigheid.
Eerder niet gekend in adem, vlees en bloed.
En toch was het een weerzien.
Ik zag je, ik voelde je, ik wist je.
Ademde je in en je was thuis in mij.
Bent thuis in mij, precies zoals voorheen.

Tranen in mijn ogen in herinnering,
aan afscheid dat er in dit leven niet was,
dat ik niet geleefd heb, de dagen van dit leven niet.
Een pijn die ergens in mijn krochten wordt gekend.

Je nu niet bij me kunnen hebben:
een zoet-zuur éénzijn met mijn verlangen naar jou.

Hoe kan het dat jouw afwezigheid zoveel in zich draagt?

M

Reacties

  • pauli schreef op maandag 29 juni 2015
    Prachtig gedicht dat wondermooi een gemis verwoordt.

Vergelijkbare gedichten

  • Mariontrue
  • 14/06/2015 19:50
  • Details
  • Categorie : liefde
  • Aantal letters : 1090
  • Aantal woorden : 187
  • Aantal regels : 25

  • jijnietbent