inloggen

Brug té ver..

Die brug té ver, zó zichtbaar over ruggen
beseffen we: valt nooit te overbruggen
het pleit dus wél voor onze milde geest,
maar nooit zijn we zó misleid en ver van huis geweest
en laat ze dan maar schreeuwen, al die laffe “autonomen”
we zijn toch niet gék... dit kan nooit goed dus komen....

Vergelijkbare gedichten