inloggen

Mijn regendans voor betere tijden

Vergeef mij als ik jou even stoor...
aan de joodse Klaagmuur,
met mijn schier eindeloos geprevel;

Met mijn Tibetaanse gebedsmolen
draaiend voor hoop op betere tijden;

Op mijn Indisch liefdesverdriet
van mijn Taj Mahal-verering;

Op mijn zonnewende-feest
van mijn Peruviaanse Inca-goden;

Of is het soms mijn IJslandse witte rust
van mijn onderkoeld geheugen;

Of mijn onbeholpen Indiaanse regendans
rond de totem van mijn voorouders?

Misschien heb je ooit wel eens
een Hawaïiaanse uitbarsting moeten ondergaan
van mijn vulkanisch karakter
en houd ik mijn herinneringen geheim
aan mijn Cambodjaans Anchor Wat.

Niets heeft meer waarde
dan mijn wereldomvattend strijdlied voor tolerantie,
zelfs als er oorlogen blijven duren
die een spijtig bewijs zijn van het tegendeel.

Ik leg mijn kracht van overtuiging
in de handpalm van mijn onvermogen
om eenzaam, in mijn eentje,
de wereld te kunnen verbeteren.

Achtergrond informatie

hoop op betere tijden

Vergelijkbare gedichten