inloggen

Morgen nog

Tussen zonnebloemenvelden
langs chateaus van betere wijnen
half in de schaduw van
aarzelende wolken
wiegend door een briesje
op muziek van leeuweriken
menen madeliefjes
de hoofdrol te vertolken
in een anonieme film
over fauna en flora
duizend maal mooier
dan Stef Bos had kunnen zingen
nog meer ogen strelend
dan het mooiste van Van Gogh
en als niemand ze stoort
doen ze dat morgen nog

Achtergrond informatie

Laat de natuur zijn gang maar gaan. De mens moet niet te veel tussenkomen. Dieren die uitsterven: laat ze uitsterven. Dat is nu eenmaal de natuur. En er blijven heus nog genoeg soorten over. We kunnen ze niet allemaal in stand houden. En uitgestorven diersoorten maken ook weer ruimte voor nieuwe soorten. Dat is de levenscyclus. Of denk je dat de kolibri of de het nijlpaard al een paar miljoenen jaren bestaan? "Survival of the strongest". Niet "Survived thanks to mankind". Je kan het ook omdraaien. Als we ons niet teveel moeien, kan de natuur haar werk beter doen. Want daarom heet het 'natuur'. Omdat de dingen er op een 'natuurlijke wijze' gebeuren. Als de mens te veel invloed wil hebben, dan wordt de natuur een wetenschap. Vandaar dit gedicht, verwoord met zonnebloemen, wolken, leeuweriken en madeliefjes.

Vergelijkbare gedichten