inloggen

Winterkoude

Het prille nieuwe jaar
begint heel bitter koud.
Reeds loert het gevaar
op wegen van zout.

Alles bestrooid met sneeuw,
aanschouwen we dit toneel.
Ginds kijkt een spreeuw
verward naar dit tafereel.

Stampend onze wintervoeten,
wrijvend onze koude handen,
nog enkele nieuwjaarsgroeten,
terwijl wij klappertanden.

Voorzichtig schreden we nu,
gehaast naar binnen toe,
gekleed in warme tenue,
de koude winter moe.

Achtergrond informatie

Ik stond te wachten op de trein in Wezemaal rond 6u40 's morgens. Het was begin januari op het moment dat de vakantie voor velen voorbij leek te zijn. Het vroor verschillende graden onder nul en de trein had 15 minuten vertraging. Verkleumd was ik van de kou.

Vergelijkbare gedichten