inloggen

Dementie

Ik kan alleen maar kijken.
Kan nu niets meer doen.
Zo stil, zo in zichzelf gekeerd,
levend met de dag van toen.

Ze nam geen afscheid, ging gewoon.
En dat doet juist zo zeer.
Want eens komt het moment, de dag,
herkent ze me niet meer.

Hier is geen heden, ook geen toekomst.
Haar ogen worden zacht.
En ik weet dat ze niet naar mij,......
maar het verleden lacht.

Achtergrond informatie

langzaam verliezen van mijn moeder door dementie.

Reacties

  • nayeli schreef op zondag 29 april 2018
    Mooi omschreven, als iemand dierbaar dement is, is dit een continu afscheid nemen van die persoon. Een harde belevenis.


  • nayeli schreef op zondag 29 april 2018
    Mooi omschreven, als iemand dierbaar dement is, is dit een continu afscheid nemen van die persoon. Een harde belevenis.


  • herfstkind schreef op vrijdag 25 juli 2014
    Sterkte, ik maakte het ook mee,mooi gedicht,xxx


Vergelijkbare gedichten