inloggen

De grijsaard

Zijn leven blijft nu als een schaduw kleven aan alles wat hij ooit hier heeft misdaan. Het voelde als een pak, dat hem eens werd gegeven, versleten en vervuild, door zijn vervloekt bestaan. Hoewel hij zwak, vereenzaamd en bedorven zijn laatste weg nu naakt moest gaan, wist hij reeds lang, voordat hij was gestorven, dat zelfs geen steen getuigt van zijn bestaan. Hij ziet het licht nu in de verte schijnen: de dageraad, die steeds de tijd bedwingt. Het lot voert hem weer terug, langs onbekende lijnen, naar 't vaste punt, waar alles weer begint. -----------

Vergelijkbare gedichten