inloggen

Steentjes

ik ben alleen
en ik ben boos
op iedereen
ik gooi steentjes
in de rivier

één voor
het gemene meisje dat me uitlachte
om m'n stressbal waar ik in knijp
als ik boos ben
want ik word nogal gauw boos
maar dat snappen ze niet

één voor
de knappe jongen die me voor gek zette
omdat ik de horrorfilm van school
niet durfde te kijken
want ik ervaar
al die dingen nogal anders
dan zij
maar dat snappen ze niet

één voor
m'n ex-beste vriendin
die liever populair wilde zijn
dan met mij bevriend
want ik maak nogal moeilijk vrienden
maar dat snappen ze niet

één voor
m'n juf
die me uitschold
omdat ik weer eens
zat te dromen
want ik ben nogal snel afgeleid
maar dat snappen ze niet

steentjes
ze zinken
langzaam naar de zanderige bodem
net zoals
ik nu
in een diepe put
gemaakt van gedachtes

steentjes
ze verdwijnen
in het donkere water
net zoals
ik nu
in mijn hoofd

steentjes
ze laten rimpels
in het water achter
net zoals
mijn pijn
kleine sneetjes
achterlaat in
mijn hart

steentjes
ze zijn klein en kwetsbaar
net zoals
ik me nu
voel

Maar dat snappen ze niet.

Achtergrond informatie

Ik ben nooit gepest. Dit is ook geen autobiografisch verhaal. Ik was gewoon boos op de wereld en toen heb ik het iets groter gemaakt.

Vergelijkbare gedichten