inloggen

WOORDEN ALS KLATEREND WATER

Jij nimf, met goudblond haar tokkelt sierlijk op een lier
en ontlokt haar de ei, de i, de ij de ie,
en ik verzamel wat ik tegenkom, dus ook de e de o de a,
ja, het hele alfabet,
en langzaam vormen al de letters woorden
op mijn letterplank vol gaten.

Woorden van je volle lippen als rode rozenblaadjes,
pluk ik zonder blikken of blozen,
zodat ze kunnen wennen in mijn lusthof
vol bosschages, heidevelden in volle bloei,
mijn wijngaard en rosarium,
kortom, mijn nymphaeum.

Als dan mijn woorden spetteren als klaterend water,
en al de letters, al die woorden uit mijn gedachten
zinnen vormen, ja klinken als fonteinen
waar ik op heb zitten wachten,
schrijf ik ze op papier om ze te vormen tot het nieuwe,
want morgen zijn ze er misschien niet meer.

Ben ik dan toch geschapen voor het woord
dat spettert, borrelt, duivels opwindt?

Achtergrond informatie

worstelen met woorden

Vergelijkbare gedichten