inloggen

Opgeven kan ik niet

De witte vlag in mijn handen geklemd maar opgeven kan ik niet staand, nat door de regen, in mijn hemd luister ik naar het droevige lied

Omhoog willen mijn handen maar mijn hoofd schudt hevig nee probeer ik ergens te schuilen mijn lichaam werkt niet mee

Mijn omhulsel begint te trillen van de kou die er doordringt het is geen kou van buiten maar van mijn wil die mij nu dwingt

Om mijn handen te laten zakken tot aan mijn middel of mijn heup en de vlag te laten vallen in een eindeloze kreuk

Vergelijkbare gedichten