inloggen

Vrienden

Wanneer ik vrij was, was het altijd leven in Nieuwegein
Het leek allemaal altijd zo mooi en fijn

Een blowtje, biertje en snuifje hier en daar
En dagen wakker zijn en doorgaan maar

Daardoor stopte ik mijn gevoelens en verdriet weg
Wordt toch wakker Mich….maak wat van je leven zeg!

Altijd met de jongens lachen en dollen
Maar ondertussen was ik mijn leven aan het mollen

Op dat moment snapte ik niet waarom…
Maar nu, als ik terug kijk, denk ik wat was dat toch zonde en stom
Hoe kon ik het zover laten komen?
Dat waren toch niet mijn mooie dromen?

Tuurlijk wilde ik genieten en blij zijn
Maar nu leef ik steeds met veel verdriet en een erge pijn

Dat zijn dan je vrienden, Jongens als ik, die dat niet verdienen

Mede dankzij hun ben ik depri en zit ik vast
En steeds denk ik aan zelfmoord aan een mast

Ik moet die mensen los laten en niet meer met ze praten
Dat is iets waar ik aan ga werken…Ik hou me zelf in de gaten!

Vergelijkbare gedichten