inloggen

Gevangen zijn, vrij willen zijn

Gevangen zijn, vrij willen zijn;
De regen valt met bakken uit de hemel op me neer. Ik kan niet voor me kijken, ik kan het wel,
maar ik zie helemaal niks. Net als mijn toekomst, ik weet niet wat er komen gaat..
Ik loopt, zet een stap en nog een, steeds moeilijker.
Ik ben doorweekt van de regen, het is koud.
Overal ik het stikdonker, ik vraag me af waar ik ben, hoe ik hier terecht ben gekomen.
Ik loop toch maar door, ik ben bang. Maar wat moet ik anders?
Ik kan hier moeilijk blijven staan in de regen...
Zachtjes begin ik te huilen, ik ben erg bang..
Wat moet ik nu? Ik ben opgesloten lijkt het wel, ik kan nergens heen.
Ik ben niet vrij.

Ik wil vrij zijn. Niet gebonden aan regels en wetten, ik wil doen wat ik wil doen.
Ik wil de wind in mijn gezicht voelen, starend, met gespreide armen, de hemel in kijkend.
Het gevoel van vrijheid beleven.
Ik wil niet dat mensen me zeggen wat te doen en wat niet te doen,
ik wil mijn eigen regels maken, mijn eigen wetten.
De koele wind diep inademend in mijn longen, zo veel als ik kan.
De geur van het bloemenveld om me heen ruiken, de vlinders en vogels fladderend om me heen.
Vrijheid, ja dat wil ik. De konijnen nieuwsgierig dichterbij komend, snuffelend aan mijn voeten.
Nog steeds omhoog kijkend, naar de blauwe hemel, met een enkele wolk.
Het is weer zomer, het komt weer goed. Zo wil ik wezen,
zo wil ik leven. Vrij. In de natuur, zonder regels en wetten, alleen mijn eigen regels en wetten.
Het gras kriebelend aan mijn voeten, en langzaam ga ik in het bloemenveld liggen.
Rood, blauw, paars, geel, allemaal kleuren om me heen, bloemen.
De konijnen die weer terug komen en nogmaals aan me snuffelen, nadenkend over waar ik mee bezig ben.
Langzaam, glimlachend, mijn hand opheffen, om een van de konijntjes te aaien.
Rustig blijven ze zitten, aai ik ze en kijk ik naar ze. Ik kijk weer omhoog, de zon schijnt en het is warm,
maar er is een koel briesje. Ja, zo wil ik wezen. Zo wil ik leven.
Een vogeltje daalt rustig neer op mijn knie, en een vlinder op mijn neus.
Ik lach, ik ben blij, ik ben vrij.
Ik sta toch maar langzaam op, en loop naar een van de bosjes om wat bessen te plukken.
Een paar voor de konijnen, een paar voor de vogeltjes en een paar voor mezelf.
Ik glimlach al de hele tijd, ik ben écht gelukkig. : )
Dit is zoals ik leven wil, vrij zijnd, niemand die me wat kan doen.
Niemand die me kan commanderen, alleen ik kan mezelf commanderen.
Ik wil leven in de natuur, rondreizen, iets van de wereld zien.
En dat is precies wat ik later ga doen, reizen en iets van de wereld zien.

Achtergrond informatie

Een andere vriendin noemde het een gedicht, weer een ander een gewoon verhaaltje, ik plaats het maar gewoon : )

Vergelijkbare gedichten