inloggen

Het leven

Wij zien ze komen en gaan,
maar wie-o-wie blijft er ooit nog eens staan.
Helemaal alleen zit ik op de bank,
waar is iedereen.
Alleen op stap is verder ook niets aan,
wachtend tot ik word vergezeld door die dame,
die wij allemaal zoeken.
Zo eigenwijs als ik ben,
zie ik haar staan,
maar alsnog roei ik verder met die enige roeispaan,
in de zelfde baan als de aarde draait,
is het tijd om op te staan,
zet je trots op zij.
Ga verder tot je eigen draai is gevonden in deze fraaie wereld.

Vergelijkbare gedichten