inloggen

Het leven is fenominaal

Laat me analiseren over het leven.
Dat is waar ik het liefst over schrijf.
Mijn manier om mensen iets mee te geven.
Het is een heerlijk tijdverdrijf.

Mensen willen beter leven,
elkaar leren hoe het moet.
Ze zijn daarin enorm bedreven,
zowel in voor als tegenspoed.

Mensen zijn vergeten hoe het vroeger was.
Zij waren tevreden en hadden niet veel.
Nu is het meer en meer commercieel.
Vroeger waren de mensen ook erg katholiek.
De kerk staat er nog, met minder publiek.

Het is de snelheid van de tijd die doet vergeten.
We hebben bijna geen adem meer,
we gaan te snel, we hebben dit nooit geweten.

Er zijn nog mensen, eerlijk en spontaan.
Ze hebben hun ziel niet verloren laten gaan.
Ze spreken nog met weinig woorden,
Ze zingen nog met veel accoorden.
Je loopt ze soms voorbij als ze met je willen praten.
Ze reiken je een hand, voelen met je mee,
ze begrijpen heel je doen en laten.
Ze zorgen voor een stimulans.
Je krijgt een tweede levenskans.

Het leven is een raar verhaal.
Ik vind het fenominaal.

Achtergrond informatie

Mijn inspiratie voor dit gedicht: Mensen gaan te snel en hebben nog weinig tijd voor elkaar. We zien dikwijls de hand niet die naar ons uitgestoken wordt. Ik kreeg het idee hier een gedichtje over te schrijven. Groetjes Godelieve Brusselaers

Vergelijkbare gedichten