inloggen

Een manische depressie

Ooit gevlogen?
Hoog?
Heel hoog?
Je was toen vast geen mens meer van hier,
als een vreemd individu...
Héél alleen aan de zwier.
Je kon vast de hele wereld aan,
tot opeens, je moe, maar slapeloos,
jezelf weer naar beneden voelde gaan.

Ooit gevallen?
Diep?
Heel diep?
Je belandde toen vast terug,
in de harde realiteit...
Al je gevoel voor humor...kwijt.
Om te leven geen enkele drang...
De nacht veel te kort,
en de dag ...eindeloos,
veel te lang...

Vergelijkbare gedichten