inloggen

Lieve Jannie

Vroeger snoepjes halen bij jou
Altijd langskomen wanneer ik wou

Want je was er altijd
En ik heb van die tijd zeker geen spijt

Alleen nu was ik bang om langs te komen
Maar tijdens het dagdromen

Vond ik toch dat ik het moest doen
Om misschien herinneringen op te halen van toen

Want het leren lezen
Heeft me geholpen in heel mijn wezen

Nagels lakken totdat ik niet meer kon
Of genieten in de achtertuin van de zon

De kat achterna zitten in het gras
Of thuiskomen van het boodschappen doen met een volle tas.

Een gedicht is soms voor mij moeilijk te maken
Kan het alleen voor de mensen die mijn hart weten te raken.

En ik wil je blijven steunen, dat meen ik oprecht
Wou dat ik iemand kon zijn die voor je vecht

Dit gedicht is voor mij een uitlaatklep
En een handvat wat ik heb

Om herinneringen vast te leggen
En de dingen te kunnen zeggen

Al valt dat soms nog zo zwaar
Ik sta in ieder geval voor je klaar

Ook al weet ik dat ik niet veel kan doen
Maar alle herinneringen kan ik bezegelen met een zoen

Want ze zijn speciaal en bijzonder
En jij bent een wandelend wonder

Een sterk mens
En mijn wens

Voor jou is, wat er ook gaat gebeuren
Dat er altijd mensen zullen zijn die je wereld kleuren

Dat er altijd mensen zullen zijn die van je houden
En er is geen enkele reden waarom ze dat niet doen zouden

Want je bent geweldig en hebt me veel geleerd
En je wordt zo gewaardeerd

Ik ben nog steeds jong, maar ook een stuk ouder
Alleen ben ik de schouder

Waarop je nu mag en kan leunen
Want ik wil je steunen

En vergeet niet dat je altijd als een tante voor me was
En omdat ik nu ouder ben realiseer ik me dat nu pas

Lieve Jannie, ik wens je al het goede van de wereld
En ik zal aan alle mooie dingen blijven denken, die je me vroeger hebt verteld

Vergelijkbare gedichten